تبلیغات
Digital Diaries - پلیس افسرده: تحلیلی بر استقبال از فیلم مکس پین
Solutions is our Secrecy

پلیس افسرده: تحلیلی بر استقبال از فیلم مکس پین

سه شنبه 14 آبان 1387 05:16 ب.ظ


تاریخ:

در مواجهه با فیلم هایی مثل «مکس پین» همیشه دو نوع مخاطب وجود دارد. «مکس پین» هم مثل بسیاری دیگر از شخصیت های بازی های کامپیوتری پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به فیلم دارد ولی آیا زمانی که با فیلم مکس پین رو به رو می شویم از آن راضی خواهیم بود یا نه؟ در این جا دو نوع مخاطب برای فیلم وجو دارد مخاطبی که بازی را دیده است و به امید دیدن قهرمان محبوبش به سینما می رود و مخاطبی که هیچ اطلاعی از بازی ندارد و فقط برای دیدن یک فیلم جدید به سینما می رود.

مخاطبان گروه اول که از بازی معروف کامپیوتری این شخصیت را می شناسند و بعضی از آنها کاملا شیفته ی آن هم هستند در برخورد با فیلم از دیدن آن سر خورده می شوند. مکس پین بر روی پرده ی نقره ای دیگر آن پلیس عصا قورت داده ی خشن نیست. دیگر هر جا که پا می گذارد کشتار راه نمی اندازد. اگر نگاهی کوتاه به بازی کامپیوتری این شخصیت داشته باشیم با اکشنی نفس گیر و خلاقانه مواجه می شویم. این بازی برای اولین بار حرکات آهسته را به دنیای بازی های کامپیوتر وارد کرد و همچنین داستانی بسیار زیبا و درگیر کننده را روایت می کرد. اما در مقابل آن اکشن نفس گیر، فیلم مکس پین بسیار ساکت است. مکس فقط زمانی دست به اسلحه می برد که واقعا مجبور به استفاده از آن است و باید جان خود را نجات بدهد. ولی باید گفت که همین اکشن بسیار کم هم بسیار دیدنی کار شده است. اما جوانی که با انتظار بالایی وارد سینما می شود و این اکشن بسیار کم تعداد را می بیند فیلم را بسیار کسل کننده، طولانی و بد خواهد یافت. از لحاظ داستانی هم فیلم چندان به بازی اصلی  وفادار نمانده است و این هم دلیل دیگری برای راضی نبودن بیننده از فیلم خواهد بود.

اما مخاطبان گروه دوم که بازی را ندیده اند و یا انتظار اکشن بالایی از فیلم ندارند تا حدودی از فیلم راضی خواهند بود. فیلم به خوبی توانسته است شخصیت یک پلیس افسرده و بریده از همه جا را به نمایش بگذارد. پلیسی که خانواده اش به دست تبهکاران قتل عام شده است و تقریبا دیگر امیدی برای زنده ماندن ندارد. تنها دلیل او برای نفس کشیدن یافتن قاتلین همسر و فرزندش و کشتن آنهاست. او در این مسیر نه تنها می فهمد که نزدیک ترین دوستانش دست به این کار زده اند بلکه درگیر مشکل دیگری می شود که مردم شهرش را گریبانگیر کرده است. مکس پین تا حد زیادی به یک قهرمان کمیک تبدیل شده است و این خود یکی از عوامل ضعیف تر شدن فیلم است.

اگر بازی مکس پین را دیده باشید وجود مراحلی که مکس در آنها کابوس می دید یکی از نکات قوت بازی بود. فیلم هم توانسته است این قابلیت را تا حد زیادی در خود داشته باشد و انصافا هم با جلوهای ویژه این قسمت ها خوش ساخت از آب در آمده اند ولی از لحاظ داستانی و شخصیت پردازی فیلم در حد متوسط ظاهر شده است و نتوانسته است آن عمقی را که این شخصیت و داستانش پتانسیل آن را دارد را در فیلم بگنجاند. کم بود یک موسیقی جذاب هم بر روی تصاویر فیلم بسیار احساس می شود. شاید تنها نکته ای که فیلم در آن کاملا خوب ظاهر شده است نورپردازی و طراحی صحنه ی آن است که کاملا مناسب با داستان می باشد.

در پایان مکس پین هم دچاره مشکلی است که سری فیلم های «رزیدنت اویل» هم درگیر آن بوده اند. فیلم را طرفداران بازی اصلا نخواهند پسندید ولی دیگر بیننده ها تا حد زیادی از آن راضی هستند. با این وجود دیگر بازی هایی هم که در صف وارد شدن به پرده ی نقره ای هستند دچار این مشکل خواهند بود. دلیل اصلی آن هم تفاوت هایی است که بین اصول داستان پردازی و شخصیت پردازی در یک فیلم با یک بازی کامپیوتری وجود دارد و اینکه آیا بالاخره فیلمی از روی بازی کامپیوتر ساخته خواهد شد که بتواند طرفداران آن بازی را راضی نگه دارد هنوز هم در هاله ای از ابهام قرار دارد.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -